ตอนที่ 187 บุปผาไม่เบ่งบานร้อยวัน

ฝูซุ่นกลับมาถึงตำหนักฟ้าดินก็ถูกเรียกตัวเข้าไปยังโถงชั้นในทันที

เซียวหวนหยวนละสายตาจากฎีกาท่ามกลางภารกิจรัดตัว จ้องมองเขาพลางเอ่ยถาม “เป็นอย่างไรบ้าง นายหญิงหยวนของพวกเจ้าได้ฝากวาจาอะไรกันให้เจ้าพาเอากลับมาหรือไม่”

“ทูลฝ่าบาท หยวนเจี๋ยอวี๋มิได้กล่าวอะไรกันเลยพ่ะย่ะค่ะ”

ได้ยินเช่นนั้น เซียวหวนหยวนพลันชะงักงันไปชั่วขณะ เขายังมิมรณะใจจึงเอ่ยถามต่อ “นางไม่มีปฏิกิริยาอะไรกันเลยรึ”

ฝูซุ่นหวนนึกถึงสายตาแวบนั้นที่มองสตรีผู้นั้นยามจากมา จากนั้นจึงส่ายศีรษะแล้วเอ่ยเสียงเบา

“ทูลฝ่าบาท หยวนเจี๋ยอวี๋ก็มิได้มีปฏิกิริยาอะไรกันเช่นกันพ่ะย่ะค่ะ”

เซียวหวนหยวนหมุนแหวนยิงธนูหยกไปมา ความครุ่นคิดผุดพรายขึ้นระหว่างหัวคิ้ว การกระทำของเขาเมื่อคืนก่อนบุ่มบ่ามเหลาะหลแหละไปบ้างจริง ๆ