ตอนที่ 186 กำเริบเสิบสาน

หลังเสร็จสิ้นการถวายพระพรแล้วกลับมายังโถงชั้นใน ฮองเฮาซึ่งประทับอยู่หน้ากระจกแต่งหน้าให้นางกำนัลปลดปิ่นไข่มุกออกก็ตบโต๊ะลงไปอย่างแรง พระพักตร์เปี่ยมด้วยโทสะ “นางช่างกำเริบเสิบสานขึ้นทุกทีแล้ว”

คำพูดประโยคนี้ไม่จำต้องเอ่ยก็รู้ว่านางหมายถึงผู้ใด

ซู่ฉินเห็นดังนั้นก็รีบเข้าไปทำหน้าที่แทนนางกำนัล ทั้งยังให้เหล่าข้ารับใช้คนอื่น ๆ ถอยออกไปจากตำหนัก ก่อนจะเอ่ยปลอบเสียงเบา “เหนียงเหนียง ทรงกริ้วมากจะทำร้ายพระวรกายนะเจ้าคะ ท่านควรระวังพระวรกายให้ดี อีกอย่างหยวนเจี๋ยอวี๋กำเริบเสิบสานก็ถือเป็นเรื่องดีเจ้าค่ะ ท่านก็ปล่อยให้นางกำเริบไป วันหนึ่งนางย่อมจะหลงลืมความพอดี ถึงเวลานั้นก็จะทำให้ฝ่าบาททรงชิงชัง”