ตอนที่ 188 รู้ว่าทำไม่ได้แต่ยังจะทำ

น้ำแกงบำรุงที่พระสนมลี่ส่งมายังเบื้องพระพักตร์ จวบจนกระทั่งเย็นชืด เซียวหวนหยวนก็มิได้แตะต้องแม้แต่คำเดียว เขาปูนบำเหน็จให้บ่าวไพร่ไปโดยตรง

ทว่าความเคลื่อนไหวนี้มีเพียงเหล่านางกำนัลแห่งตำหนักฟ้าดินเท่านั้นที่ล่วงรู้ คนภายนอกย่อมมิมีทางรับรู้ได้เลย

พริบตาเดียวก็ล่วงเข้าสู่ยามไฮ่ จันทร์เสี้ยวลอยเด่นเหนือกิ่งไม้ ทั่วทั้งตำหนักฟ้าดินเงียบสงัดไร้สุ้มเสียง หลังจากสะสางราชกิจในมือเสร็จสิ้น เซียวหวนหยวนก็ปิดเปลือกตาที่เหนื่อยล้าปวดเมื่อยลง

เฉินเฉวียนอันที่เฝ้าปรนนิบัติอยู่ด้านข้างง่วงงุนจนทนแทบมิไหว ในยามที่เปลือกตาบนล่างกำลังตีกันอยู่นั้น ข้างหูก็พลันแว่วเสียงอันแหบพร่าเล็กน้อยของบุรุษขึ้น:

“เตรียมขบวนเสด็จ ไปตำหนักหนิงจิ่ง”

เขาสะดุ้งโหยงไปทั้งร่าง พลันได้สติตื่นเต็มตาขึ้นมาในทันใด