ตอนที่ 169 จิตใจสาวน้อย

พอชิวอิ๋งนึกถึงภาพเหตุการณ์ในตอนนั้นขึ้นมา ในใจพลันขยาดกลัวขึ้นมาอีกครา นางตบอกตนเองเบา ๆ พลางเอ่ยว่า “นายหญิง ต่อไปท่านอย่าได้ดุร้ายใส่ฝ่าบาทอีกเป็นอันขาดเลยนะเจ้าคะ ข้ารับใช้เห็นแล้วหวาดกลัวยิ่งนัก”

หากชิวอิ๋งไม่พูดขึ้นมา เวินจัวฮวาก็แทบจะลืมเรื่องนี้ไปเสียแล้ว นางถูกทักจนต้องยกมือลูบจมูก พึมพำเสียงแผ่วว่า

“เช่นนั้นจะโทษข้าก็ไม่ได้นี่”

ทว่าเรื่องนี้ก็เตือนสตินางทางอ้อมเช่นกัน ไม่อาจให้คนไปเชิญเซียวหวนหยวนที่เบื้องพระพักตร์ตรง ๆ ได้ หากเกิดเขายังมีโทสะค้างคาอยู่ในใจเล่า

อย่างไรเสียก็ต้องพูดจาอ้อมค้อมหยั่งเชิงดูสักรอบจึงจะดี

นัยน์ตาดำขลับเป็นประกายของเวินจัวฮวากลอกไปมา จากนั้นจึงกวักมือส่งสัญญาณให้ชิวอิ๋งเข้ามาใกล้ กำชับอย่างละเอียดรอบคอบว่า

“ประเดี๋ยวเจ้าจงไปที่ตำหนักของพระสนมจิ้งสักเที่ยวหนึ่ง…”

ชิวอิ๋งฟังแล้วมีสีหน้าหมดอาลัยตายอยาก