กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ไม่มีผู้ใดล่วงรู้ว่าฝ่าบาททรงสนทนาอะไรกันกับพระสนมชู
จวบจนกระทั่งเช้าตรู่วันรุ่งขึ้น อวิ๋นสี่เตรียมจะไปปลุกนายหญิงของตนให้เสวยพระกระยาหารเช้าและดื่มสมุนไพร ถึงได้พบว่าพระสนมชูสิ้นลมหายใจไปเสียแล้ว ยามสัมผัสดู ร่างกายของนางล้วนเย็นเฉียบไปทั้งตัว
อวิ๋นสี่ทรุดฮวบลงกับพื้นตรงนั้นในทันใด เสียงร่ำไห้โฮดังก้องไปทั่วตำหนักเสียนฝู “เหนียงเหนียง เหนียงเหนียง ท่านอย่าจากไปเลยนะเจ้าคะ เหนียงเหนียง”
องค์หญิงน้อยไม่รู้ว่าอะไรกันคือการพลัดพรากจากตาย นางรู้เพียงว่าตนอยากพบพระมารดา ทว่าทุกคนกลับขัดขวางนางไว้ ร่างเล็ก ๆ ร่ำไห้จนน้ำตานองหน้า เอาแต่ร้องไห้โยเยจะหาพระมารดาให้ได้
องค์หญิงคือสายเลือดกิ่งทองใบหยก
เมื่อไร้พระสนมชู เหล่านางกำนัลย่อมไม่กล้าขวางองค์หญิงจิ้งอันแม้แต่น้อย