ตอนที่ 121 คาดไม่ถึง

ฮองเฮาเป็นคนสุดท้ายที่ก้าวออกไป พ้นจากประตูโถงศาลาเซี่ยสุ่ย ซู่ฉินก็เข้าไปประคองฮองเฮาไว้ พลางกดน้ำเสียงให้แผ่วเบาอย่างยิ่ง

“เหนียงเหนียงคิดจะ……”

นางมิได้เอ่ยต่อ ทว่าความรู้ใจระหว่างนายบ่าวหลายปีมิต้องให้ซู่ฉินเอ่ยมากความ ฮองเฮาก็ทรงทราบว่านางถามเรื่องอะไรกัน

ฮองเฮาหันกลับไปทอดพระเนตรป้ายอักษรเหนือศีรษะอย่างมิได้ตั้งพระทัย พลางพึมพำว่า “รอดูก่อนเถิด”

ความจริงผู้ที่นางต้องพระทัยที่สุดยังคงเป็นหลินเจี๋ยอวี๋

ทว่าฟางกุ้ยเหรินตั้งครรภ์ได้ถูกจังหวะเวลายิ่งนัก

หากเป็นองค์หญิงก็แล้วไปเถิด แต่หากเป็นบุตรราชา นางคงต้องใคร่ครวญดูให้ดีจริง ๆ ว่าจะนำมาไว้ใต้ร่มเงาตนหรือไม่

เมื่อประทับบนขบวนเสด็จ พ้นออกจากตำหนักอี๋เหอ ฮองเฮาจึงทอดพระเนตรไปยังประตูสีชาดที่ปิดสนิทฝั่งตรงข้ามทางเสด็จในวังแวบหนึ่ง ก่อนจะรับสั่งให้ออกเดินทาง