ตอนที่ 120 ควบคุมไม่อยู่

“การไหลเวียนคล่องตัว ใต้นิ้วราบรื่น แม้ชีพจรยังตื้นอยู่ แต่เป็นชีพจรมงคลอย่างแน่แท้”

เวินจัวฮวาเร่งรุดมาถึงศาลาเซี่ยสุ่ยได้ยินคำวินิจฉัยประโยคนี้ของหมอหลวงเข้าพอดี ฟางไฉเหรินตั้งครรภ์แล้วจริง ๆ

ครั้นสิ้นเสียงหมอหลวง บรรยากาศภายในโถงพลันแปรเปลี่ยนไปในชั่วพริบตา ดั่งทะเลลึกใต้ท้องฟ้าโปร่งลมสงบ ผิวหน้าน้ำดูสงบสันติ ทว่าเบื้องล่างคลื่นใต้น้ำกลับซัดสาดรุนแรง

เวินจัวฮวากวาดสายตามองสีหน้าของทุกคนอย่างเงียบเชียบ หยุดฝีเท้าลงอย่างรู้ความ มิได้เดินเข้าไปใกล้จนเกินควร

จากอาการตลอดหลายวันมานี้ ฟางไฉเหรินพอจะรู้สึกราง ๆ อยู่แล้วว่าตนเองตั้งครรภ์ บัดนี้เมื่อได้ยินคำยืนยันจากหมอหลวงก็ยังคงไม่อาจหักห้ามความตื่นเต้นเอาไว้ได้ นางลูบท้องน้อยด้วยใบหน้าเปี่ยมล้นไปด้วยความยินดี

“ข้าตั้งครรภ์แล้ว ข้าตั้งครรภ์จริง ๆ ด้วย”