ตอนที่ 116 หลบเลี่ยง

ยามที่เซียวหวนหยวนมาถึงตำหนักหนิงจิ่ง หญิงสาวก็ยังคงมีสีหน้ากลัดกลุ้มอมทุกข์เช่นเดิม เมื่อเห็นดังนั้นเขาจึงชะงักกายไปเล็กน้อย ก่อนจะยกมือขึ้นเคาะหน้าผากของนางเบา ๆ น้ำเสียงราบเรียบจนฟังไม่ออกถึงอารมณ์ความรู้สึก

“นี่คือวิธีที่เจ้าใช้ต้อนรับเราหรือ”

เวินจัวฮวาเบะปาก เตือนสติเขาอย่างอ้อมค้อม

“เช่นนั้นจะให้ทำอย่างไรได้เล่าเพคะ หม่อมฉันเหนื่อยนี่นา”

คำพูดนี้เอ่ยอย่างคลุมเครือนัก ทว่าไม่อาจบดบังความเคลื่อนไหวอึกทึกครึกโครมในยามค่ำคืนได้เลย ผู้ที่เฝ้ายามอยู่ข้างนอกอยากจะแสร้งทำเป็นไม่ได้ยินก็ยังยาก