กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
หลังจากพระราชทานสิ่งของให้หลินเจี๋ยอวี๋แล้ว ฮองเฮาก็ตรัสตามมารยาทอีกสองสามประโยคแล้วให้นางถอยออกไป
ซู่ฉินปิดประตูโถงแล้วเดินกลับมาข้างกายฮองเฮา
“หลินเจี๋ยอวี๋ผู้นี้ซ่อนเร้นลึกล้ำนัก ข้ารับใช้รู้สึกว่านางควบคุมได้ยาก นางจะทำตามที่เหนียงเหนียงสั่งการหรือเจ้าคะ”
“ทำหรือ” สุรเสียงของฮองเฮาเย็นเยียบ “หากเอ่ยถึงความโปรดปราน หลินเจี๋ยอวี๋มิใช่คนที่ได้มากที่สุด หากเอ่ยถึงชาติตระกูลยิ่งไม่อาจดูได้ นอกจากพึ่งพิงเปิ่นกงแล้ว นางยังมีทางเลือกอื่นอีกรึ”
พระนางไม่กลัวว่าหลินเจี๋ยอวี๋จะซ่อนเร้นลึกล้ำ