ตอนที่ 114 หมาไม่เห่ามักกัด

สมบูรณ์แบบและใจกว้างจนเกินไปย่อมคือความเสแสร้ง โดยเฉพาะยามต้องเผชิญหน้ากับคนที่เคยคิดร้ายตน หากยังไม่มีอารมณ์โกรธเคืองเสียบ้างก็ยิ่งดูจอมปลอม

ดังนั้นหลังจากที่เซียวหวนหยวนเอ่ยปากว่านางอยากทำอะไรกันก็ลงมือทำอะไรกันได้เลย เวินจัวฮวาจึงได้บันดาลอัสนีออกไปเล็กน้อย

ระหว่างนั้นมีเพียงนัดหมายโจวอวี่หนี่ว์จึงได้ก้าวพ้นประตูโถงออกไปหนหนึ่ง

เวลาที่เหลือนางล้วนเก็บตัวอยู่ในตำหนักหนิงจิ่งโดยอ้างว่าพักฟื้นอาการป่วย ไม่ได้ไปถวายพระพรที่ตำหนักคุนเหอติดต่อกันหลายวัน

อย่างไรเสียไม่ว่านางจะล่วงเกินฮองเฮาหรือไม่ ทางฝั่งฮองเฮาหากมีแผนการชั่วร้ายอันเป็นหยินก็ไม่มีทางปล่อยนางไปง่าย ๆ อยู่แล้ว สู้จับจังหวะให้พอเหมาะพอควร ทั้งไม่ทำให้ผู้ใดจับผิดข้อบกพร่องของนางได้ และยังทำให้เซียวหวนหยวนได้เห็นท่าทีของนาง ว่าเรื่องที่ฮองเฮาลอบทำร้ายนั้น นางหาได้นิ่งเฉยไม่

ทางฝั่งฮองเฮาก็จนปัญญาจริง ๆ