ตอนที่ 111 ต้องสงสัย

แสงตะวันเจิดจ้า ด้วยเหตุที่นายหญิงและนายเหนือหัวทั้งสองข้างในยังคงบรรทม เหล่านางกำนัลจึงจงใจผ่อนเสียงฝีเท้าและน้ำเสียงในการเอ่ยปากพูดคุยลง

ทั่วทั้งบนล่างของตำหนักหนิงจิ่งเงียบสงัดไร้สุ้มเสียง

ภายในโถงชั้นใน เวินจัวฮวาที่ถูกบุรุษกดร่างลงมาไม่มีสิ่งใดให้ทำจึงผล็อยหลับไปอีกครา จวบจนกระทั่งแสงสว่างแยงตาตกกระทบลงบนเปลือกตา นางจึงครางอืออาแผ่วเบาเสียงหนึ่ง

“ตื่นแล้วหรือ”

น้ำเสียงบุรุษที่เยียบเย็นทว่าแฝงความเกียจคร้านลอยเข้าสู่โสตประสาท เวินจัวฮวาส่งเสียงอืมตอบรับคำหนึ่ง ภายใต้ผ้าห่มแพรทั้งสองไร้อาภรณ์ติดกายแม้แต่ชุ่นเดียว เรียวขาของนางถูไถไปบนเรือนกายกำยำแน่นหนาข้างกายเบา ๆ ก่อนจะค่อย ๆ ลืมแพขนตาขึ้นมองใบหน้าหล่อเหลาเบื้องบนพลางเอ่ยปากเสียงหวานออดอ้อน

“ตื่นมาก็มองเห็นฝ่าบาทได้ทันที ช่างดียิ่งนักเพคะ”