ตอนที่ 110 ลำเอียง

ฮองเฮาทรงทราบแล้วว่าเฉินเฉวียนอันมาด้วยเหตุอันใด

แม้ในพระทัยจะไม่สบอารมณ์ แต่การมาของเขาก็ช่วยคลี่คลายสถานการณ์กลืนไม่เข้าคายไม่ออกในยามนี้ให้แก่นางได้ในที่สุด

“ให้เขาเข้ามาเถิด”

ฮองเฮาทรงโบกพระหัตถ์ให้นางกำนัลที่เข้ามาส่งสาร สายพระเนตรทอดมองไปยังเฉินเหม่ยเหรินซึ่งยังไม่รู้ว่าจะเกิดสิ่งใดขึ้นต่อไป และยังคงรอคอยให้นางลงทัณฑ์หยวนกุ้ยผินอยู่ชั่วครู่

ในแววตาของนางมีความเวทนา และมีความเย้ยหยัน

ยามที่เหล่าพระสนมใหม่ก้าวเข้าสู่วังหลังและวุ่นอยู่กับการประจบเอาใจนาง มีเพียงหยวนกุ้ยผินและเฉินเหม่ยเหรินสองคนนี้เท่านั้นที่วางตัวสงบนิ่งเป็นธรรมชาติ ครานั้นนางจึงคิดว่า คนหนึ่งอาศัยความงดงาม อีกคนหนึ่งอาศัยตระกูล ผู้โดดเด่นทั้งสองในหมู่พระสนมใหม่นี้ไม่ช้าก็เร็วจะต้องมีวันเผชิญหน้ากัน