ตอนที่ 112 อยากทำอะไรกันก็ลงมือทำได้เลย

เวินจัวฮวาทอดสายตาลงพลางลอบรำพึงในใจ ความผิดหวังย่อมเป็นเรื่องธรรมดายิ่ง

นางและเขาหลับนอนร่วมห้องกันส่วนใหญ่ล้วนอยู่ในช่วงระยะปลอดภัย แม้จะไม่แม่นยำนัก ทว่าในระดับหนึ่งก็นับว่าช่วยลดโอกาสการตั้งครรภ์ลงไปได้

ครั้นช้อนสายตาขึ้นอีกครา นางก็มองไปยังเขาด้วยสีหน้าไร้เดียงสายิ่ง

“ผู้ใดว่ามีเพียงฝ่าบาทพระองค์เดียวที่ทรงรู้สึกผิดหวังเล่าเพคะ ในใจของหม่อมฉันเองก็ปวดร้าวมิแพ้กัน หมอหลวงหวังก็บอกแล้วว่าร่างกายของหม่อมฉันปกติดียิ่ง ไม่รู้ว่าเหตุใดจึงยังมิมีครรภ์เสียที”

“เจ้าหมายความเช่นนี้ เป็นปัญหาของเรารึ”

เมื่อฟังออกว่าวาจาของนางมีความนัยแอบแฝง เซียวหวนหยวนจึงเลิกคิ้วขึ้นแล้วส่งเสียงหัวเราะสั้น ๆ ออกมา เสียงหัวเราะนี้เย็นเยียบประดุจว่าหากริมฝีปากจิ้มลิ้มของหญิงสาวบังอาจเอ่ยคำว่า “เพคะ” ออกมาแม้เพียงครึ่งคำ เขาจะสั่งสอนให้นางได้รู้สำนึกเสียบ้าง