กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เมื่อมาถึงตำหนักหนิงจิ่ง เฉินเฉวียนอันและคนอื่น ๆ ล้วนถูกให้อยู่รอนอกโถง เซียวหวนหยวนจึงเดินเข้าไปเพียงลำพัง
บรรยากาศภายในโถงมิได้ต่างไปจากที่เขาคาดคิดไว้เท่าใดนัก
เห็นเพียงสตรีที่สมควรจะ “ปวดศีรษะแทบทนไม่ไหว” บัดนี้นั่งขัดสมาธิอยู่บนแท่นตั่ง กำลังทอดสายตามองเขาด้วยรอยยิ้มพริ้มพราย ส่วนหมอหลวงที่ว่านั้นกระทั่งเงาก็ยังไม่เห็นแม้แต่น้อย
เซียวหวนหยวนเดินมาตรงหน้านาง หลุบสายตาจ้องมองดวงหน้าขาวผุดผ่องอ่อนละมุนนี้ น้ำเสียงเรียบเฉยจนฟังไม่ออกถึงอารมณ์ความรู้สึก
“เจ้ารู้หรือไม่ว่าการกระทำของเจ้าในยามนี้เรียกว่าอะไรกัน”
เวินจัวฮวากะพริบตาปริบ ๆ “หลอกลวงเบื้องสูงอย่างไรเล่าเพคะ”