เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ทั่วทั้งศาลาปี้หรูยุ่งวุ่นวายจนแทบไม่มีเวลาว่าง ทว่าไม่ง่ายเลยกว่าจะเฝ้ารอจนขบวนเสด็จมาเยือน ต่อให้ยุ่งเพียงใด บนร่างของนางกำนัลทุกคนล้วนแผ่ซ่านกลิ่นอายแห่งความยินดีออกมาสายหนึ่ง
เฉินเหม่ยเหรินยืนอยู่ใต้ชายคาทางเดิน มองดูองค์จักรพรรดิผู้สูงใหญ่ผึ่งผายเสด็จเข้าใกล้นางเข้ามาทุกที บนใบหน้าก็เผยรอยยิ้มที่หาได้ยากยิ่งในช่วงเวลาที่ผ่านมานี้ นางก้าวลงจากบันไดเดินเข้าไปต้อนรับ
“หม่อมฉันถวายบังคมฝ่าบาทเพคะ”
“ลุกขึ้นเถิด” ดวงตาทั้งคู่ใต้คิ้วกระบี่คมกริบของเซียวหวนหยวนสงบนิ่งไร้ระลอกคลื่น เขายื่นมือไปประคองนางพอเป็นพิธี รอจนนางลุกขึ้นยืนก็ปล่อยมือ แล้วเดินผ่านนางมุ่งหน้าไปยังห้องข้างต่อไป
เฉินเหม่ยเหรินและเฉินเฉวียนอันติดตามอยู่ด้านหลังของชายหนุ่มซ้ายคนขวาคน ย่างก้าวเข้าสู่โถงชั้นใน เฉินเหม่ยเหรินก็เอ่ยถามพลางเดินไปด้วย