เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เมื่อกลับถึงตำหนักคุนเหอและปิดประตูโถงลง ซู่ฉินจึงเอ่ยถามข้อกังขาออกมาในที่สุด “เหนียงเหนียง เหตุใดพวกเราต้องเอาเครื่องหอมที่หยวนกุ้ยผินใช้มาให้ได้ด้วยเล่าเจ้าคะ”
“อย่างไร” ฮองเฮาทรงประทับลงบนแท่นตั่งแล้วค่อย ๆ ช้อนเปลือกตาขึ้น “เจ้าคิดว่าเปิ่นกงอยากยืมเครื่องหอมนี้มาใส่ร้ายหยวนกุ้ยผินหรือ”
คำพูดนี้ซู่ฉินมิกล้ารับคำ ทว่านางมีความคิดไปในทางนั้นจริง ๆ แม้เหนียงเหนียงจะไม่เอ่ยปาก มักรู้สึกเหน็บหนาวใจต่อการกระทำของฝ่าบาทอยู่บ่อยครั้ง แต่แท้จริงแล้วในพระทัยเหนียงเหนียงยังคงหวังให้ฝ่าบาทเสด็จมาค้างแรมที่ตำหนักคุนเหอให้บ่อยขึ้น
ทว่าหวังก็ส่วนหวัง เหนียงเหนียงที่นางคุ้นเคยไม่มีทางยอมลดเกียรติแห่งตำหนักเอกลงไปเลียนแบบวิธีแย่งชิงความโปรดปรานของเหล่าพระสนมเป็นแน่
นางจึงคาดเดาไปว่าเหนียงเหนียงคิดจะนำมาใช้…