บทที่_125_การสรรหาบุคคลสำคัญ_แสงแห่งความหวังท่ามกลางความยากลำบาก

บทที่ 125 การสรรหาบุคคลสำคัญ: แสงแห่งความหวังท่ามกลางความยากลำบาก

ณ เกาะเกรตแทมมัน เรือนพักผู้ว่าราชการชั่วคราว

ไบรอนตระหนักดีว่า เส้นทางอาชีพสาย "นักชิมอาหารรสเลิศ" นี้มีข้อจำกัดสำคัญประการหนึ่ง นั่นคือ หากพวกเขาไม่ได้บริโภคอาหารชั้นเลิศเป็นเวลานาน พละกำลังและสถานะพลังจะค่อยๆ เสื่อมถอยลง และอาจถึงขั้นเสียชีวิตด้วยความหิวโหยได้

ภายหลังจากถูกอดอาหารและควบคุมตัวไว้ไม่ถึงหนึ่งวัน อัลเฟรด ผู้มีฉายา "วิสกี้สีแดงเลือด" ที่เพิ่งฟื้นคืนสติจากฤทธิ์ยา ก็จำต้องยอมจำนนต่อสถานการณ์

"ท่านอัลเฟรด ท่านคิดทบทวนดูจนตกผลึกแล้วหรือยัง?"

"ข้าเข้าใจแล้วขอรับ! แนวคิดที่ว่าสรรพสิ่งล้วนเป็นดาบได้นั้น คือสัจธรรมสูงสุดแห่งวิชาดาบ เป็นอาณาจักรที่เหนือล้ำยิ่งกว่าสภาวะไหลลื่น (Flow) ของการจดจ่ออยู่กับตนเองเสียอีกหนึ่งหรือสองขั้น!"

"ทว่า... ข้ายังคงรู้สึกติดใจอยู่บ้างว่า การจะนำเสนอแนวคิดที่ว่า 'ทุกสิ่งคือดาบ' ออกมาในรูปแบบเช่นนั้น มันออกจะ..."

ทว่า เมื่ออัลเฟรดกวาดสายตาไปเห็นสิ่งที่ไบรอนกำลังถือเล่นอยู่ ในมือของเขายังคงสวมโซ่ตรวนหินสะกดเวทมนตร์อยู่ อัลเฟรดย่อมฉลาดพอที่จะเลือกเงียบปากลงทันที

"เอ่อ... ข้าหมายถึง ได้เวลาสมควรที่เราควรจะเริ่มตั้งโต๊ะอาหารกันได้แล้วกระมัง?"

ไบรอนรู้สึกพึงพอใจกับท่าทีสงบเสงี่ยมเจียมตัวของอีกฝ่ายเป็นอย่างยิ่ง เขาจึงเก็บปืนคาบศิลาเข้าลิ้นชักโต๊ะ ก่อนจะตบมือส่งสัญญาณออกไปทางประตู