บทที่_89_มือปรับสมดุลนอกชายฝั่ง_จงกินไม้คนของฉันซะ

บทที่ 89 มือปรับสมดุลนอกชายฝั่ง: จงกินไม้คนของฉันซะ

เปรี้ยง! สนั่นหวั่นไหว!

เรือรบหลวง คิงเอ็ดเวิร์ด ซึ่งกลายเป็นเป้าหมายในการเฝ้าระวังเป็นพิเศษ ถูกกระสุนเหล็กหล่อหนักหน่วงถึง 68 ปอนด์ (ราว 30 กิโลกรัม) พุ่งทะยานเข้ากระแทกบริเวณท้องเรือด้านล่างอย่างจัง เฉียดแนวระดับน้ำไปเพียงนิดเดียวเท่านั้น

แม้ตัวเรือชั้นสองลำนี้จะถูกสร้างขึ้นอย่างแข็งแกร่ง แต่แรงปะทะมหาศาลก็ทำให้โครงสร้างทั้งลำสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง

เสียงกรีดร้องด้วยความตื่นตระหนกดังระงมขึ้นจากภายในห้องโดยสารชั้นล่าง

ทว่า ปฏิกิริยาแรกของพวกเขากลับไม่ใช่การหันปากกระบอกปืนยิงตอบโต้ทันที แต่เป็นการรีบส่งหน่วยซ่อมบำรุงเข้าตรวจสอบรอยรั่วซึมของตัวเรือโดยด่วนที่สุด!

เพราะสิ่งที่ถูกกักเก็บเอาไว้ภายในระวางท้องเรือนั้น... มีความอันตรายยิ่งกว่ากระสุนปืนใหญ่ของป้อมปราการศัตรูเสียอีกหลายเท่า!

ทหารและเหล่าทนายความชาวนอริชที่ประจำการอยู่ชั้นล่างต่างพากันอุทานออกมาด้วยความตกใจสุดขีด:

"เกิดบ้าอะไรขึ้นเนี่ย?! หรือว่าภัยพิบัติทางธรรมชาติกำลังจะลุกลามจนเกินกว่าจะควบคุมได้แล้ว?!"

"มันสามารถจัดการกวาดล้างตระกูลแลงคาสเตอร์ได้อย่างง่ายดาย แล้วเหตุใดมันจึงล้มเหลวเมื่อต้องเจอกับพวกชาวบ้านในอ่าวนี้เล่า?!"