บทที่_88_ความพยายามตกปลาล้มเหลว

บทที่ 88 ความพยายามตกปลาล้มเหลว

ณ วินาทีนี้ ไบรอนผู้ซึ่งยืนหยัดอยู่บนหัวเรือ [เฟลมมิ่งโรส] และจ้องมองเงาดำขนาดมหึมาบนพื้นทะเลอย่างตั้งใจ เขากลับไม่ได้รู้สึกสิ้นหวังหรือไร้หนทางเหมือนอย่างในอดีตอีกต่อไปแล้ว

ย้อนกลับไปในตอนที่มันเคยลากตัวเขาลงไปในห้วงภวังค์ สมองของเขารู้สึกวิงเวียนศีรษะเพียงเล็กน้อยก่อนที่จะดึงสติกลับคืนมาได้อย่างรวดเร็ว

เป็นไปไม่ได้เลยที่จะจินตนาการว่าจะมีใครสักคนถูกควบคุมครอบงำโดยการโจมตีทางจิตวิญญาณที่เริ่มต้นจากความฝันของ "ภัยพิบัติทางธรรมชาติ" แล้วพากันฆ่าตัวตาย หรือได้รับความเสียหายอย่างรุนแรงต่อจิตสำนึกของตนเอง

ในทางตรงกันข้าม เขากลับรู้สึกผ่อนคลายและสบายใจอย่างยิ่งยวด

เปรียบเสมือนเรือรบที่ได้แล่นเข้าเทียบท่าจอดสนิทอย่างปลอดภัยเรียบร้อยแล้ว ก่อนที่พายุร้ายจะมาถึง และได้พบเจอกับหลักยึดเหนี่ยวอันมั่นคงที่สามารถพึ่งพาได้จริง

เมื่อเขาเหลียวมองย้อนกลับไปสำรวจเหล่าโจรสลัดธรรมดารอบกาย เขาก็พบว่าแม้แต่คนที่ได้รับบาดเจ็บสาหัสที่สุด ก็ทำได้เพียงแค่ก้มหน้าลงเล็กน้อยคล้ายกับคนเผลอหลับไปชั่วครู่เท่านั้น

พวกเขาทหมดสามารถฟื้นคืนสติกลับมาได้ภายในเวลาเพียงไม่กี่ลมหายใจ