เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นิยายแปลAI
บทที่ 22: อ่าวไอรอนแองเคอร์: ชัยชนะด้วยความขยันหมั่นเพียร!
กาลเวลาล่วงเลยผันผ่านไปสะพรั่งหลายวันภายในพริบตาเดียว
เรือรบ 【ฉลามกินคน】 มุ่งหน้าแล่นขึ้นสู่ทิศเหนือ โดยอาศัยการยึดถือทิศทางจากเข็มทิศสองขั้ว ซึ่งชี้มุ่งหน้าไปยังทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ฝ่าฟันต้านทานกระแสน้ำเย็นจัดและกระแสลมมรสุมตะวันออกเฉียงเหนือเลียบชายแนวแผ่นน้ำแข็ง พร้อมทั้งแล่นล่องข้ามผ่านพื้นที่กึ่งกลางของเขตทะเลเหนือมาได้สำเร็จ
สายลมทะเลเริ่มแปรเปลี่ยนเป็นความหนบเหน็บหนาวเย็นในช่วงปลายเดือนตุลาคม ทว่าแสงสว่างจากดวงอาทิตย์กลับสาดส่องความงดงามออกมาอย่างเต็มที่
ติ๊ง... ติ๊ง... ติ๊ง...
บริเวณพื้นที่ดาดฟ้าส่วนท้ายเรือ ไบรอนกำลังยืนฝึกซ้อมกระบวนท่าการต่อสู้ร่วมกับคู่ฝึกซ้อมสองนาย ประกอบด้วย เฒ่าฮันส์ ช่างไม้ประจำเรือ และจอน ชายหนุ่มผู้ซึ่งนิ้วมือถูกซัลมานกัดขบจนขาดหายไปสองนิ้ว
แม้ว่าพวกเขาทั้งสองจะเลือกใช้งานอาวุธดาบจริงในการฝึกซ้อม ทว่าช่องว่างความแตกต่างในทักษะฝีมือการใช้ดาบระหว่างพวกเขานั้นมีอยู่มากมายมหาศาล จนทำให้ไม่มีผู้ใดต้องรู้สึกหวาดวิตกกังวลเลยว่าจะเผลอลงมือพลาดพลั้งทำร้ายซึ่งกันและกัน
ภายใต้ระบบโครงสร้างพลังอำนาจแห่งกฎแห่งเงินตราของโลกใบนี้ การมุ่งมั่นต่อสู้ด้วยตัวคนเดียวโดยลำพังถือเป็นความไร้สาระสิ้นดี