เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
หลังพิธีอภิเษกสมรสได้งดการออกว่าราชการไปหกวัน เข้าสู่วันที่เจ็ดยามฟ้ายังไม่สว่างเขาก็ลุกขึ้นอย่างแผ่วเบาเพื่อไปออกว่าราชการตามปกติ ค่อย ๆ แยกเรือนร่างนุ่มนิ่มของหญิงสาวออกจากอ้อมอกตน ราวกับกำลังแยกคนสองคนที่แต่เดิมเป็นร่างเดียวกันออกจากกัน
ครั้นลงจากตั่งนอนสวมกางเกงชั้นใน ก็ได้ยินเสียงสวบสาบแผ่วเบาจากด้านหลัง นึกว่าตนรบกวนการหลับใหลของภรรยา จึงยิ่งผ่อนแรงมือเท้าให้เบาลง เขาลุกขึ้นยืนหยิบเสื้อตัวบน พอหันกลับไปก็เห็นหญิงสาวนั่งอยู่ใต้ผ้าห่ม สยายผมพลางขยี้ตา มองตรงมายังเขา
“เหตุใดจึงตื่นเล่า”
นางยื่นมือทั้งสองข้างเข้ามา จ้าวโยวถงนึกว่านางอยากให้กอด จึงอ้าแขนเดินเข้าไปหา ทว่าภรรยากลับเพียงจับสาบเสื้อตัวบนทั้งสองข้างของเขาไว้ แล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนหวานนุ่มนวลว่า “ข้าช่วยท่านนะ”