ตอนที่ 233 เลี้ยงดูเจ้าจนแก่เฒ่า

น้าหญิงพยักหน้าพลางเอ่ยว่า “หากคิดจะเชิญ ก็ไปเชิญคณะที่ยังมีชื่อเสียงอยู่ในตำบลวันนี้เถิด แม้จะมาจากเปี้ยนจิง แต่ปีก่อน ๆ ก็ออกไปจากที่นี่ของพวกเรา”

หญิงชราแย้มยิ้มพลางทิ้งไพ่ เห็นจงลิ่งอี๋ยังคงนิ่งเงียบไม่ตอบ จึงยิ้มกล่าวว่า “เจ้าลองคิดดูเองเถิด พูดออกมาได้เลย ล้วนเป็นคนในครอบครัวเดียวกันทั้งนั้น ไม่ต้องเกรงใจ”

จงลิ่งอี๋เอ่ยว่า “ยามปกติเหล่าน้องสาวฉลองกันเช่นไร ข้าก็ฉลองเช่นนั้นเถิดเจ้าค่ะ”

น้าสะใภ้รองเอ่ยว่า “นั่นจะเหมือนกันได้อย่างไร พวกนางยังเด็กกันอยู่ เจ้าโตแล้ว อีกทั้งยังเป็นครั้งแรกที่ฉลองวันเกิดที่นี่ จะทำตามใจชอบได้อย่างไร ตามที่ข้าเห็น เที่ยงวันจัดเลี้ยงสุรา บ่ายเชิญคณะงิ้วมาจะดีกว่า”