ตอนที่ 226 ไม่อยากสนใจเจ้า

ม้าหัวหงส์บิดคอ กลอกดวงตาดำมองมา จงลิ่งอี๋ตกใจจนจะชักมือกลับ มือใหญ่ของชายผู้นั้นเอื้อมมาปิดทับกดไว้ที่เดิม เสียงหนักแน่นแนบมาใกล้หู “ไม่ต้องกลัว มันแค่สงสัย”

แผงคอยาวนั้นสัมผัสปลายนิ้ว ปอยแล้วปอยเล่าที่ดกหนาเฉียดผ่าน ราวกับทุ่งกกไกล ๆ นั้น มันหันกลับมา พ่นลมออกจากจมูก ดวงตาจับตาดูนาง

มือใหญ่กำมือของนางไว้ ลูบเบา ๆ ตามแนวขน จากหลังใบหูไปยังไหล่ รอจนมันคุ้นเคยกับการสัมผัส เริ่มผ่อนคลาย มือจึงค่อย ๆ เลื่อนไปที่สันไหล่และหลัง ในที่สุดก็ถูกพากลับมาด้านหน้า แตะถูกใบหน้าและจมูกของม้า

“มันรู้จักเจ้าแล้ว” ชายผู้นั้นโอบเอวนางไว้ สังเกตสีหน้าของนางตลอด “กลัวหรือไม่”