ตอนที่ 225 ล่อลวงนายหญิง

เมื่อเอ่ยว่าจะพาไปขี่ม้า จงลิ่งอี๋ก็ส่ายหน้า “ข้าขี่ไม่เป็นเจ้าค่ะ”

ชายหนุ่มแย้มยิ้ม ก้มหน้าลงหอมแก้มนางฟอดใหญ่ “มีข้าอยู่ เจ้าต้องเป็นแน่”

เขาเอ่ยถึงเนินหญ้าบนเขา คันนาในไร่นา ยิ่งไปทางทิศตะวันออกยังมีทุ่งหญ้าดินเค็มและหาดโคลน ที่แห่งนี้ไม่เคยขาดสถานที่สำหรับควบม้า จงลิ่งอี๋มองดูท้องฟ้าที่สว่างจ้า ไม่ยอมให้เขาเดินออกไปทางประตูเช่นนี้ “…พรุ่งนี้ไม่ได้หรือเจ้าคะ กลางวันแสกๆ เช่นนี้ ท่านจะออกไปอย่างไร”