ตอนที่ 222 ข้าคิดถึงเจ้ายิ่งนัก

องครักษ์ที่ซ่อนตัวอยู่มุดตัวออกมาจากฝูงชน เดินมาตรงหน้าจงลิ่งอี๋ นำทางนางไปหาคนตระกูลไป๋ น้องสาวทั้งสองคนต่างถือโคมไฟยืนอยู่ใต้ต้นไทรใหญ่ริมทาง ครั้นเห็นนางเดินมาก็กระโดดโบกมือ “พี่สาว!”

“พี่สาว ท่านไม่ได้ซื้อโคมไฟหรือเจ้าคะ?”

นางรู้สึกร้อนขึ้นมาเล็กน้อย คิดจะหยิบผ้าเช็ดหน้าไหมมาซับใบหน้า พลันนึกขึ้นได้ว่าถูกตนขว้างใส่บุรุษผู้นั้นไปแล้ว จึงมองตามสายตาของน้องสาวทั้งสองก้มลงดูมือของตน ส่ายหน้ากล่าวว่า “ไม่ได้ซื้อ เดินเที่ยวเสร็จแล้วหรือ? พวกผู้อาวุโสเล่า?”

“ท่านย่ากับท่านพ่อแล้วก็ยังมีป้ารออยู่ข้างนอกเจ้าค่ะ บอกให้พวกเราตามหาท่านให้พบแล้วกลับไปด้วยกัน”

สีหน้าตื่นตระหนกค่อย ๆ สงบลง มุมปากโค้งยิ้มบาง “ได้ เช่นนั้นพวกเรากลับกันเถิด”