กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
นางสั่นสะท้านทั้งไหล่พลางหลั่งน้ำตา เมื่อถูกจ้าวโยวถงจับได้ เขาก็ค่อย ๆ โอบกอดนางไว้อย่างแผ่วเบาแล้วเอ่ยว่า “เป็นอะไรไป เรื่องแค่นี้ก็ร้องไห้แล้วหรือ คำพูดใดทำให้เจ้าไม่สบอารมณ์ เจ้าบอกข้ามา ข้าจะแก้”
จงลิ่งอี๋ย่อมไม่ยอมเอ่ยปาก นางถูกกอดอย่างกระอักกระอ่วนนิ่งไม่ไหวติง น้ำตาบนใบหน้าถูกมือที่ยื่นมาจากด้านหลังเช็ดจนแห้ง ข้างใบหูถูกลอบหอมฟอดหนึ่ง นางก็มิได้มีปฏิกิริยาตอบสนองอื่นใด