กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ท่อนแขนยกช้อนขึ้น โอบอุ้มนางให้สูงยิ่งกว่าเดิม ให้เข้าใกล้ดอกไม้มากขึ้น ใกล้เสียจนปลายจมูกเฉียดถูกกลีบดอกไม้ได้อย่างง่ายดาย แววตาเป็นประกายไม่นิ่งเฉยอีกต่อไป จ้าวโยวถงเงยหน้าขึ้น ราวกับกำลังประคองดอกไม้อันล้ำค่าดอกหนึ่ง เขาเลี้ยงดูไว้ในโถงทองคำ สายลมในเหมันตฤดูจะหนาวเหน็บเพียงใดก็ไม่อาจพัดพามาต้องกายนางได้ สรรพสิ่งในใต้หล้า ล้วนเป็นเพียงอุบายเอาอกเอาใจให้นางเบิกบานเท่านั้น