ตอนที่ 209 หากว่ามีเจ้า

เขาเอ่ยช้า ๆ “เมื่อก่อนเป็นข้าที่ทำผิด ข้ายอมรับ ครั้งนี้เป็นเพียงการอาศัยกระแสผลักดัน หากเจ้าคิดว่าเป็นการใช้เป็นเครื่องมือ จะโกรธแค้นข้า ข้าก็ยอมรับ แต่เจ้าจะพูดว่าข้ามิเคยมอบความโปรดปรานให้เจ้าแม้แต่น้อยมิได้ นอกจากการออกว่าราชการแล้วก็มีเพียงเจ้า ข้า...”

ความรู้สึกอันเปี่ยมล้นจวนจะทะลักเร่งเร้าให้เขาเอ่ยปาก ทว่าริมฝีปากกลับทึ่มทื่อที่สุด เขาอ้าปากซ้ำ ๆ จับตาดูดวงตาของนาง ข่มความยากที่จะเอ่ยออกมา แล้วกล่าวด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ “ในใจข้ามีแต่เจ้าเต็มไปหมด”

นางเบือนหน้าหนี ทว่าใบหน้าก็ถูกรั้งกลับมาอีก “เจ้าคิดจะหนีอีกแล้ว บอกข้ามาสิ ที่ไม่เกลียดข้า เป็นเพราะในใจมีข้าใช่หรือไม่”