ตอนที่ 204 พัวพันไม่เลิกรา

จงลิ่งอี๋ยิ้มพลางส่ายหน้า นางกำนัลกล่าวอีกว่า “วันนี้ท่านยิ้มบ่อยขึ้นแล้ว ฮ่องเต้ทอดพระเนตรเห็นเข้าจะต้องทรงพระเกษมสำราญมากเป็นแน่” นางยื่นมือออกไป “ช่วยพยุงข้าขึ้นที ข้ารู้สึกเหนื่อยล้าอยู่บ้าง”

วันนี้หลังพ้นมื้อรับสำรับ นางล้วนเอกเขนกเกียจคร้านอยู่บนตั่ง ไม้ยืนต้นแห้งโกร๋นในความฝันยังคงมิได้รอคอยสายฝนตกลงมา นางตื่นแล้วก็หลับ หลับแล้วก็ตื่นขึ้นมาใหม่ พลันแลเห็นบุรุษใต้แสงตะเกียงเอนกายนอนกึ่งนั่งอยู่ข้างกาย มือหนึ่งถือตำรา อีกมือวางอยู่ข้างหมอน ม้วนปลายเกศาที่แผ่สยายของนางเล่นเบา ๆ