ตอนที่ 203 ต่างอยู่คนละฟากฟ้า

จุมพิตแผ่วเบาดั่งแมลงปอแตะผิวน้ำ สัมผัสยังมิสู้สายลมที่พัดผ่านใบหน้า เขาโอบรัดเอวคอดแน่น ดึงรั้งร่างนางให้แนบชิดกับกายตน เมื่อแลเห็นหยาดน้ำตาที่ร่วงหล่นลงมาตามปรางแก้มพร้อมกับรอยจุมพิต จึงก้มหน้าลงจูบซับให้อย่างอ่อนโยน

ร่างกายเกร็งแน่นด้วยการสะกดกลั้น ทั่วทั้งร่างแข็งทื่อดุจหินผา คนในอ้อมอกกำลังสั่นเทา เขาเอียงศีรษะแนบริมฝีปากถูไถกับริมฝีปากของนางอย่างแผ่วเบา การที่นางเป็นฝ่ายเริ่มก่อนในครานี้ ทำให้เขาไม่กล้าบุ่มบ่ามกระทำสิ่งใดอีก

จงลิ่งอี๋ทำไปด้วยอารมณ์ชั่ววูบ พอจูบเสร็จก็รู้สึกเสียใจ นางหดตัวคิดจะหนี ทว่ามือที่รัดรอบเอวนั้นแน่นหนาเกินกว่าจะหลบหนีได้ ร่างกายแนบชิดติดกับตัวเขา แผงอกและลำแขนล้วนแข็งแกร่ง มีเพียงริมฝีปากที่แนบชิดเข้ามาเท่านั้นที่นุ่มนวล เขาถูไถอย่างใจร้าย ถูจนริมฝีปากคันยุบยิบ แม้แต่ในใจก็ยังคันคะเยอ