ตอนที่ 188 เกาะมังกรเป็นหงส์

เปาซีเสียนมองจงลิ่งอี๋อย่างกระอักกระอ่วน ฝืนยิ้มเอาใจพลางเอ่ยเสียงเบา “ท่านพี่ ลุกขึ้นมาดูเถิดเจ้าค่ะ คุณหนูใหญ่ตั้งใจมาเยี่ยมท่านเชียวนะ” ขณะพูด ด้านในก็มีเสียงไอแหบแห้งดังขึ้นมา เปาซีเสียนช่วยพลิกตัวเขา จงลิ่งอี๋ที่นั่งอยู่นิ่งงันไป ใบหน้าผู้นั้นเหลืองซีดซูบตอบ เบ้าตาลึกโหล นัยน์ตาขุ่นมัวเหนื่อยล้าคล้ายกำลังมองนาง ทว่าก็คล้ายกำลังมองสิ่งอื่นใด

แสงด้านนอกส่องผ่านหน้าต่างเข้ามายังหน้าตั่งของคนป่วย ละอองฝุ่นล่องลอยอยู่ในม่านแสง ทั้งยังลอยคว้างอยู่บนใบหน้าของคนป่วย คิ้วที่มักขมวดมุ่นยามปกติแลดูบางตาลง นางคล้ายได้กลิ่นแห่งความร่วงโรยผุพังโชยมาในแววตา เหมือนกับกลิ่นในห้องของท่านแม่ นางสัมผัสได้ถึงความชรา ท่านพ่อแก่เฒ่าแล้ว

เสียงของจงหลงแหบแห้ง “เจ้ามาทำไม”