กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
พลางดูก้อนขนเล่นลูกตะกร้อหวายอยู่ครู่หนึ่ง รู้สึกว่าในใจหนักอึ้ง ค่อย ๆ ก้าวย่างกลับไปยังห้องบรรทม ชายที่อยู่ด้านในนั่งอยู่บนเก้าอี้พนักโค้ง ในมือถือกระดาษจดหมายบางเบาแผ่นหนึ่งไว้
จงลิ่งอี๋มิได้เอ่ยถาม ไปยังห้องข้างเพื่อเปลี่ยนชุดนอน ยามกลับมานางกำนัลยกน้ำมาปรนนิบัติล้างหน้าบ้วนปาก รอจนสิ่งเหล่านี้เสร็จสิ้นลงอย่างเชื่องช้า เส้นผมยาวสลวยถูกหวีจนเรียบตกลงเบื้องหลังศีรษะ ชายผู้นั่งอยู่บนเก้าอี้ก็เอ่ยปากขึ้นอย่างเงียบงันว่า “วันที่หกเดือนหก เป็นวันเกิดของเจ้า”
ร่างของนางชะงักไป หันหลังแสร้งทำเป็นไม่ใส่ใจ ค่อย ๆ ปีนขึ้นไปบนตั่งเตียง “เพคะ”
เขาพับจดหมายในมือสองทบอย่างไม่ใส่ใจ วางลงบนโต๊ะเตี้ย ลุกขึ้นเดินเข้ามา “จ้าวเหิงหย่วนยื่นจดหมายขึ้นมา ในจดหมายบอกว่าต้องการหย่าขาด”