ตอนที่ 175 แสงจันทรางดงามจริง

“หากท่านแม่ของเจ้ายังมีชีวิตอยู่ นางจะอยากเห็นเจ้าเหนื่อยยากเจ็บปวดเพื่อนางเช่นนี้ ทำร้ายร่างกายตนเองหรือ ชีวิตคนเราสั้นนักเพียงไม่กี่สิบปีดั่งน้ำค้างยามรุ่งเช้า เจ้าคิดเพื่อตนเองบ้างได้หรือไม่”

จงลิ่งอี๋กอดเข่าตนเองตอบว่า “นั่นคือท่านแม่ของข้า มิใช่ผู้อื่น จะเอาความเรื่องของคนรุ่นก่อนมากลบเลือนเสียง่าย ๆ ได้อย่างไร โลกนี้มีใครทำใจเย็นเลือดเย็นเช่นนั้นได้หรือ จางจือชิวเป็นสหายเพียงหนึ่งเดียวของข้า เศร้าใจเรื่องของสหายบ้าง ข้าก็ผิดด้วยหรือ”

นางหันหน้าเข้าหากำแพง เม้มริมฝีปาก ฟันหน้าเม้มกัดริมฝีปากล่างสองสามครั้ง “อย่างไรเสียผิดร้อยผิดพัน ท่านก็บอกว่าเป็นความผิดของข้าเท่านั้น สู้ปล่อยให้ข้าไปเสีย ดีกว่าอยู่ต่อหน้าฝ่าบาทแล้วทำให้ท่านไม่พอใจ”