กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
จ้าวโยวถงกลับมาที่ตำหนักฝูหนิงเพื่อตามหาคน เห็นนางอยู่เพียงลำพังในห้องหนังสือ หันหลังให้ประตู แผ่นหลังพิงโต๊ะหนังสือ สองมือกอดเข่า จึงก้าวเท้าเบา ๆ เข้าไปใกล้ มองเห็นชัดเจนว่าเด็กสาวกำลังก้มหน้าดูกลุ่มตำราเก่าเหล่านั้น ทั้งยังมีดอกบัวที่พับค้างไว้กองหนึ่ง
เสียงฝีเท้าและกลิ่นอายที่เขาเดินเข้ามาใกล้ ปลุกให้นางตื่นจากภวังค์ “หานเจิง... มีความผิดจริง ๆ หรือเพคะ”
“ถามเรื่องนี้ไปทำไม” ความเป็นความตายของหานเจิงเกี่ยวอันใดกับนางด้วย
น้ำเสียงแฝงความไม่สบอารมณ์ นางนึกว่าเขาไม่ชอบที่ตนถามเรื่องราชกิจแผ่นดิน รังเกียจที่นางล่วงเกินกฎ จึงเงียบงันลงไป เขานึกว่าตนอยากถามนักหรือ ในเมื่อไม่ชอบให้นางถามเรื่องพวกนี้ แล้วไฉนจึงพานางไปพบหานเจิง ทั้งยังพานางไปตรวจฎีกาด้วยเล่า