กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
คิ้วเรียวงามขมวดต่ำ สีหน้าของนางเปลี่ยนไปในชั่วพริบตา “เจ้าอยากพบผู้ใดนะ”
“หานเจิง…”
สีหน้าของจงลิ่งอี๋ทั้งประหลาดใจและเคร่งเครียด “เจ้ารู้หรือไม่ว่าเขาก่อเรื่องใหญ่โตเพียงใด” ตามสายตาที่นางมองบุรุษผู้นั้น หานเจิงสุดท้ายแล้วต่อให้มิมรณะก็ต้องถูกเนรเทศ
จางจือชิวคลานเข้ามาข้างกายนาง คุกเข่ากล่าวว่า “ข้ารู้ ข้าขอร้องเจ้ามิได้บีบคั้นเจ้า หากเรื่องนี้ทำให้เจ้าลำบากใจ เจ้าก็คิดเสียว่าไม่เคยได้ยินเถิด”
โทสะสายหนึ่งพลันแล่นขึ้นมาจุกที่อก นางร้อนใจกล่าวว่า “ข้าจะแสร้งทำเป็นไม่ได้ยินได้อย่างไร เจ้าไปพบเขาทำไมกัน”