ตอนที่ 171 วันนี้ไม่เหมือนวันวาน

จงลิ่งอี๋คงจะรู้เรื่องราวภายนอกแล้วเป็นแน่ นางถึงกับพำนักอยู่ในตำหนักฝูหนิง มิรู้ว่าเหล่าเสนาบดีที่เข้าเฝ้าว่าราชการ ณ โถงฉุยกงอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน จะรู้หรือไม่ว่ายามที่ตนถวายฎีกาทัดทานด้วยถ้อยคำอันเผ็ดร้อนนั้น คนผู้นั้นกลับพำนักอยู่ด้านหลังนี่เอง

ท่านพ่อกล่าวว่า นี่คือเคราะห์กรรมของฮ่องเต้ และเป็นเคราะห์กรรมของลิ่งอี๋เช่นกัน

“ดื่มสิ” คนตรงหน้าเอ่ยพลางหยีตาทำท่าคล้ายยิ้ม ทว่ากลับไร้ซึ่งแววแห่งรอยยิ้มโดยสิ้นเชิง

จางจือชิวก้มหน้าจิบชา ในใจสุมไปด้วยเรื่องราว แม้แต่รสชาติของชาเครื่องบรรณาการหลวงในวังก็ไม่อาจลิ้มรสได้ นางครุ่นคิดซ้ำไปซ้ำมา ต้องหลีกเลี่ยงถ้อยคำที่ขันทีออกคำสั่งชัดเจนว่าให้พูดแต่น้อย คำพูดของเขาก็คือรับสั่งของฮ่องเต้ นางร้อนใจอยากหาเรื่องคุย ชาในถ้วยชาจึงถูกดื่มจนหมดเกลี้ยงโดยไม่รู้เนื้อรู้ตัว