ตอนที่ 170 ลอบเรียกเข้าเฝ้า

นางถามว่าเขาเคยนึกเสียใจภายหลังหรือไม่ สิ่งที่นางถามคือเรื่องที่เขาใช้กำลังแย่งชิงตัวนางมา ทว่าเขากลับยิ่งนึกเสียใจที่วันนั้นมิได้ตัดใจใช้กำลังอุ้มนางจากไป เรื่องราวเหล่านี้เดิมทีไม่จำเป็นต้องล่วงรู้ทั้งหมดแท้ ๆ เป็นเพราะเขามิได้ตัดใจ นางจึงไม่อาจทำใจยอมรับได้ในชั่วพริบตาจนกลายเป็นเช่นนี้

บนโลกใบนี้มีจงลิ่งอี๋เพียงคนเดียวเท่านั้น เขาควรทะนุถนอมไว้ในใจเช่นไรจึงจะดี

จ้าวโยวถงพานางตรวจดูฎีกามาสองวันแล้ว แรกเริ่มเดิมทียังคงหลับได้ ต่อมาก็เริ่มอ่านเนื้อหาในฎีกาด้วยเสียงแผ่วเบา พร่ำบ่นจู้จี้ชวนหนวกหูอยู่บ้าง จงลิ่งอี๋นอนไม่หลับ ปลายคางเกยไว้บนหลังมือ ฟุบมองรอยสลักบนโต๊ะหนังสือ

ข้างหูคือเสียงของเขา ทุ้มต่ำเชื่องช้าและมั่นคง