กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ก้าวข้ามธรณีประตูโถงตำหนักที่สูงถึงหน้าแข้ง ภายใต้ชายคาตำหนักบรรทมอันกว้างขวาง บนลานกว้างหน้าโถงมีนางกำนัลเดินผ่านไปมาอย่างเร่งรีบเป็นครั้งคราว เงียบสงัดและเข้มงวด ราวกับมีครอบแก้วขนาดยักษ์คอยกางกั้นสิ่งแปลกปลอมทั้งปวงไว้ภายนอก
นกตัวหนึ่งบินผ่านเหนือศีรษะ จงลิ่งอี๋เงยหน้ามองเห็นมันคาบเศษหญ้าบินผ่านไป ในใจคิดว่าวันนี้ก็ยังควรต้องไปเยี่ยมคารวะไทเฮาอยู่ดี
จงหลงตัดสินใจแน่วแน่ว่าจะรอ ในตำหนักฉงเจิ้งยังมีขุนนางคนอื่นอยู่ เขาไม่อาจบากหน้าเข้าไป ช่วงหลายวันมานี้ในกรมคลังเขายิ่งรู้สึกอับอายขายหน้า ลูกสาวในบ้านก่อเรื่องเช่นนี้ขึ้นมา ใบหน้าของเขาไร้ซึ่งเกียรติยศ ด้วยเหตุนี้จึงถูกบีบคั้นจนร้อนรนถึงขีดสุด