ตอนที่ 164 แขกไม่ได้รับเชิญ

“ไม่ต้อง เจ้ายังคงอยู่ที่นี่เถิด”

นางส่ายหน้า น้ำเสียงดื้อดึงยิ่งนัก “พระเชษฐาหรือน้องชายของฮองเฮาสิ้นแล้ว หม่อมฉันเป็นผู้เยาว์ ไม่อาจพำนักเที่ยวเล่นรื่นรมย์อยู่ต่อหลังจากผู้อาวุโสเสด็จกลับวัง อีกทั้งอยู่คนเดียวที่นี่ ยามค่ำคืนหม่อมฉันก็หวาดกลัวเพคะ ขอไทเฮาทรงมีพระเมตตาอนุญาต ให้หม่อมฉันติดตามไทเฮากลับไปด้วยเถิดเพคะ”

ชั่วพริบตานั้นสายพระเนตรของไทเฮานางดูไม่ออก ราตรีมืดสลัวเกินไป ได้ยินเพียงน้ำเสียงที่แฝงความเสียดายและความทะนุถนอม “เจ้าอยากจะกลับไปจริง ๆ หรือ”

นางคิดว่าที่อีกฝ่ายตรัสถามย้ำซ้ำ ๆ นั้น เป็นเพราะการกลับไปก็คือต้องคืนสู่วังหลวง ต้องอยู่เคียงข้างฮ่องเต้ทุกเมื่อเชื่อวัน จึงพยักหน้าตอบรับอย่างหนักแน่น “เพคะ”

“…ดี เช่นนั้นสั่งให้นางกำนัลไปเก็บข้าวของแต่เนิ่น ๆ พรุ่งนี้เช้าตรู่ พวกเราจะกลับวังกัน”