ตอนที่ 156 ปีนหน้าต่างข้ามกำแพง

ยามนี้ใกล้ถึงยามอู่ ชวนให้รู้สึกถึงไอร้อนที่แผ่จากผืนดินและแสงอาทิตย์ที่แผดเผาแผ่นหลัง แม้ดินฟ้าอากาศเดือนห้าจะยังไม่นับว่าร้อนจัด ทว่าแสงแดดยามอู่ก็เริ่มแผดจ้าจนแสบผิว ทั้งยังต้องทำงานที่ตรากตรำใช้แรงกายเช่นนี้ นางมองดูอยู่แต่ไกล ยังพลอยเกิดความรู้สึกเสมือนเหงื่อไหลไคลย้อยดั่งสายฝนไปด้วย

“เขามาทุกปี มีเวลาว่างก็มาตรวจดู ช่วยเหลือเก็บเกี่ยว เพื่อเป็นแบบอย่างในการให้ความสำคัญแก่การเกษตร” ไทเฮาตรัสอย่างเชื่องช้า

จงลิ่งอี๋พยักหน้า ไทเฮาตรัสว่า “แดดร้อนจัดนัก เข้าไปนั่งข้างในเถิด”

นางส่ายหน้า “ท่านเข้าไปเถิดเจ้าค่ะ ข้าเพิ่งตื่น ขอรับลมเรียกสติให้ตื่นเต็มตาสักหน่อย”