ตอนที่ 154 ข้าปกป้องเจ้า

ระหว่างที่สองแม่ลูกยื้อยุดกัน จงลิ่งอี๋ที่ติดอยู่ตรงกลางพลันรู้สึกในอกปวดแปลบเหมือนถูกน้ำเดือดราดรด เจ็บปวดจนสุดจะเอ่ยคำ หัวนางเวียนตื้อแล้วทรุดฮวบลงบนร่างของจ้าวโยวถง ไทเฮาตระหนกตกใจจนลนลาน “รีบไปตามหมอหลวงกลับมาเร็วเข้า!”

จ้าวโยวถงอุ้มนางสาวเท้าก้าวไวกลับสู่ตำหนักบรรทม เอ่ยกับไทเฮาที่ก้าวตามหลังมาว่า “ท่านก็แค่บุ่มบ่ามเข้ามาเพราะเรื่องของเหิงหย่วน ร่างกายนางทนรับความสะเทือนอารมณ์ไม่ได้ ที่ข้าบอกให้ท่านค่อยคุยทีหลังมิใช่ปัดสวะ แต่กลัวนางจะรับไม่ไหว”

“ข้าจะไปตรัสรู้ได้อย่างไรว่าเจ้าซ่อนคนไว้ที่นี่? จ้าวโยวถง เดี๋ยวนี้เจ้ากล้าตำหนิข้าแล้วหรือ? หากเก่งจริงเจ้าก็อย่าทำเรื่องลักขโมยคดในข้องอในกระดูกสิ!”