ตอนที่ 153 ในที่สุดก็ล่วงรู้

หมอหลวงลอบคิดในใจว่าความลับเรื่องนี้คงถูกไทเฮาจับได้เสียแล้ว ในที่สุดก็ถูกจับได้จนได้ ทั่วใต้หล้านี้คงมีเพียงไทเฮาเท่านั้นที่ยังพอจะตักเตือนฝ่าบาทได้บ้าง

ไทเฮาตรัสว่า “ไม่ต้องมาตรวจข้า ข้าโมโหจนตายไปเสียได้ก็สมควรแล้ว ทุกคนจะได้สบายใจ” การเคลื่อนไหวของหมอหลวงชะงักงัน ยังไม่ทันได้ยินฮ่องเต้ตรัสสิ่งใด ก็ได้ยินเสียงแผ่วเบาดังขึ้น แม่นางที่นั่งอยู่บนเก้าอี้พนักโค้งคุกเข่าลงกับพื้นเสียแล้ว

แม่นางคุกเข่าตัวตรง ยอมรับความผิดและโทษตนเอง “เป็นข้าที่ละอายใจต่อไทเฮาเพคะ”

หว่างคิ้วของไทเฮาขยับเล็กน้อย ตรัสพลางหอบว่า “เจ้าลุกขึ้นมา ไม่เกี่ยวกับเจ้า”