ตอนที่ 144 ช่องโหว่เกลื่อนกลาด

ไทเฮาตรัสถึงความชอบของคนหลายคน จงลิ่งอี๋เงยหน้าทูลถามว่าพระนางโปรดเสวยแบบใด ในแววตาของอีกฝ่ายเปี่ยมด้วยรอยยิ้ม ลูบดวงหน้าของหญิงสาวด้วยความเอ็นดู “ดูเอาเถิด ยังคงเป็นเจ้าที่รู้ใจ เอาใจใส่ว่าข้าชอบกินบ๊ะจ่างแบบไหน ข้าน่ะชอบกินไส้พลับแห้ง เพียงแต่น่าเสียดายที่แก่ตัวลงกระเพาะอาหารก็ไม่ดี ย่อยไม่ไหวแล้ว ไส้พุทราก็อร่อยเช่นกัน”

หญิงสาวพับใบไผ่อย่างระมัดระวัง สองมือเรียวงามประคองไว้ ใบไผ่ในมือของนางพลันดูเลอค่าขึ้นมา เขียวชอุ่มดั่งจอกหยกเขียว ข้าวเหนียวดุจไข่มุกเม็ดเล็ก ช้อนทองตักผลพุทรา พุทรานั้นประหนึ่งหยกแดง จากนั้นมือขาวผ่องดุจเมฆขาวจึงพับจอกหยกเขียวขึ้น หยิบเส้นใบไผ่มามัด พอถึงขั้นตอนนี้ นางก็เริ่มไม่ค่อยชำนาญ มัดจนมือไม้พัลวัน