ตอนที่ 143 ครอบครัวสามคน

นางมิได้ตอบรับ จ้าวโยวถงรู้ว่ายามนี้นัยน์ตาลูกแก้วของคนงามคงกลอกไปมาอย่างแน่นอน เขาจึงจูบไล่จากใบหูลงไปทางด้านหลัง ผิวเนื้อหลังใบหูนั้นบอบบางไวต่อสัมผัส จงลิ่งอี๋หดคอพลางกล่าวว่า “ข้ารู้แล้ว”

“เชื่อฟังดีมาก” เขาเอ่ยอย่างพึงพอใจ

หลังเดินเล่นย่อยอาหารกลางวันเสร็จแล้ว นางไปหาเสื้อแขนกว้างสีแดงกุ้ยฮวามาสวมใส่ มวยผมก็เกล้าได้หรูหราประณีตกว่าปกติ บุรุษยืนพิงริมประตูมองดูสาวใช้ปักปิ่นให้นาง “เจ้าไปก่อนเถิด ล่วงเลยไปหนึ่งก้านธูปข้าค่อยไป”

นางรู้สึกรำคาญใจอยู่บ้างที่ต้องพบเขาไปเสียทุกแห่งหน จึงอดไม่ได้ที่จะกล่าวว่า “ท่านจะไปทำไมกัน ไทเฮาก็มิได้ทรงเรียกหาท่านเสียหน่อย”

เหล่าสาวใช้ต่างพากันก้มตัวลงเล็กน้อย คำพูดนี้ช่างอาจหาญนักจนพวกนางต่างหวาดกลัวอยู่บ้าง