ตอนที่ 139 แหวนเกาทัณฑ์เปลี่ยนเจ้าของ

เขาปลอบโยนอยู่นานครู่ใหญ่ ด้วยเกรงว่านางจะไม่สบายตัว จึงคอยเอ่ยถามอยู่เป็นระยะว่ายังอยากจะอาเจียนอีกหรือไม่ ใบหน้าของแม่นางน้อยแนบชิดอยู่กับแผงอกของเขา มีเพียงเสียงลมหายใจ ไร้ซึ่งคำตอบรับใด ๆ จ้าวโยวถงรู้สึกว่าบริเวณหน้าอกนั้นเปียกชื้นและเย็นเยียบ หยาดน้ำตาไหลรินไปตามผิวเนื้อ เขาจึงลูบแผ่นหลังพลางเอ่ยเสียงเบาว่า “อย่าร้องไห้เลย ให้หมอหลวงมาดูอาการเถิด ข้าจะไม่บอกว่าพวกเราทำอะไรกัน”

เรื่องเช่นนี้ยังต้องบอกอีกหรือ

ชายโสดหญิงม่ายร่างเปลือยเปล่าอยู่ด้วยกันในห้องบรรทม นางไปหาแพรขาวมาแขวนคอตายเสียยังจะดีกว่า หากให้ผู้ใดมาพบเข้า ใครเล่าจะไม่คิดไปไกล