กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ผู้ดูแลร้านพบเห็นผู้คนมานับไม่ถ้วน สายตาเฉียบแหลมยิ่งนัก เห็นท่าทางเช่นนี้ก็ฟันธงได้ทันทีว่าคนผู้นี้ต้องเป็นผู้สูงศักดิ์จากเมืองชั้นในของเปี้ยนจิงแน่ จึงประสานมือคารวะก้าวไปข้างหน้าแล้วเอ่ยว่า “ผู้สูงศักดิ์ท่านนี้ ท่านตามหาคน ผู้ต่ำต้อยคงต้องขอเสียมารยาทถามสักคำ ท่านเป็นอะไรกับนางหรือขอรับ?”
ด้านหลังของบุรุษผู้นั้นมีผู้ใต้บังคับบัญชาที่ตัวเปียกโชกพอกันก้าวออกมาคนหนึ่ง ที่เอวเหน็บดาบ มือข้างหนึ่งกุมด้ามดาบไว้ กระซิบบอกเสียงเบาว่า “ท่านพี่ นายหญิงอยู่ในห้องริมสุดทางขวาบนชั้นสองขอรับ”
บุรุษผู้ถูกถามยกเท้าสาวก้าวขึ้นบันไดทันที ผู้ดูแลร้านคิดจะไล่ตามไปขัดขวาง กลับถูกคนด้านหลังของเขาใช้แขนขวางเอาไว้ “หยุดเท้า อย่าได้เกะกะ”