กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
น้ำในลำธารเย็นเยียบ จ้าวโยวถงเหยียบลงบนก้อนหินลื่นใต้ผิวน้ำ คว้ากิ่งไม้ริมลำธารมาได้กิ่งหนึ่งตามใจนึก หักแขนงกิ่งไม้ส่วนเกินออก สายตาอันสุขุมจับจ้องปลาตัวน้อยที่แหวกว่ายอยู่ในสายน้ำอย่างแน่วแน่ นอกจากความตั้งใจแล้ว เขายังหาเวลาเหลือบมองไปยังริมฝั่งเป็นระยะ
หญิงสาวนั่งอยู่บนเสื่อ ก้มหน้ากระชับเสื้อคลุมผ้าไหมลายทอบนกายแน่น หญิงสาวผู้บอบบางสูงศักดิ์ สายตามีความหวาดระแวงพื้นหญ้านอกเสื่ออยู่บ้าง เสื้อคลุมห่อหุ้มมิดชิดจนถึงลำคอ เขาอดรู้สึกขบขันขึ้นมามิได้ ยามปกติเอะอะก็ตัดพ้ออยากอยู่คอยตาย แต่พออยู่ข้างนอกที่มีฟ้าเป็นม่าน ดินเป็นเสื่อ กลับกลายเป็นระแวดระวังขึ้นมาเสียได้