กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“เมืองเปี้ยนจิงชั้นในที่ดินทุกชุ่นมีค่าดั่งทองคำ สาวใช้และคนรับใช้หลังออกจากจวนแล้ว หากมิได้เข้าไปทำงานรับใช้ในเรือนตระกูลอื่น ย่อมยากจะปักหลักอยู่ในเมืองชั้นในได้ โจวซิ่วเหนียงเมื่อครู่นี้เช่าห้องพักอยู่ในตรอกด้านหลัง คนที่ไปสืบบอกว่าห้องแถบนั้นคับแคบยิ่งนัก เกือบจะคลาดสายตาไปแล้วเจ้าค่ะ”
“เอาเงินของข้าไปตบรางวัลให้พวกเขา คนละสองก้วน สั่งให้พวกเขาออกไปหาต่อที่เมืองชั้นนอก”
“เจ้าค่ะ เวลาก็มิใช่น้อยแล้ว นายหญิงทานอาหารเช้าก่อนเถิดเจ้าค่ะ โอสถของวันนี้ก็ยังมิได้กิน สีหน้าของท่านดูย่ำแย่นัก”
นางยื่นมือให้จูไป่ ชั่วขณะนั้นทั่วร่างไร้เรี่ยวแรง แม้จะอาศัยแรงพยุงก็ยังลุกขึ้นไม่ไหว ศีรษะหมุนเคว้งจนแทบจะไถลตกขอบตั่ง สาวใช้อีกคนรีบเข้ามาช่วยประคอง สองคนร่วมแรงกันพยุงนางเดินไปนั่งลงยังห้องรับสำรับ