ตอนที่ 123 คดียากสืบหา

ผู้ที่คุกเข่าคารวะอยู่ในโถงคือสตรีวัยกลางคนผู้หนึ่ง สวมเสื้อสั้นผ้าป่านสีน้ำตาลอ่อนกับกระโปรงล่างสีเบจ เกล้าผมเป็นมวยกลม ปักปิ่นไม้หนึ่งเล่ม ที่เอวแขวนถุงผ้าและลูกกุญแจ สองมือที่ยันพื้นหยาบกร้านเปรอะคราบน้ำมัน จงลิ่งอี๋บอกให้นางลุกขึ้นแล้วนั่งลง สตรีผู้นั้นจึงนั่งลงอย่างระมัดระวัง สายตามิมองไปทางอื่น

สตรีผู้นั้นแนะนำตัวเองว่าชื่อโจวซิ่วเหนียง อาศัยอยู่ที่บ้านเช่าในตรอกด้านหลังวัดต้าซียงกั๋ว สามีเป็นคนขายขนมเปี๊ยะทอดน้ำตาล กลางวันทั้งสองมักไปขายขนมเปี๊ยะที่ตลาดวา

จงลิ่งอี๋ลอบสังเกตสีหน้าของนาง ก่อนจะเอ่ยปากถาม “เจ้าทำงานรับใช้ที่ตระกูลจงตั้งแต่เมื่อใด?”