ตอนที่ 115 พระคุณที่คอยดูแล

ไทเฮาทรงวางช้อนลง ค่อย ๆ กลืนน้ำแกงลงคอ พลางคลึงหว่างคิ้ว “หากข้าเอ่ยปากถาม ก็คงต้องซักไซ้ไล่เลียงเอาต้นสายปลายเหตุออกมาให้ได้ นางเป็นคนขี้อายทั้งยังระแวดระวังตัวมาแต่ไหนแต่ไร เคารพธรรมเนียมและกตัญญูรู้คุณ ปานนั้นแล้วจะทนรับการซักถามของข้าได้อย่างไร มิใช่ว่าจะทำให้นางอับอายจนแทบแทรกแผ่นดินหนีหรอกหรือ ร่างกายนางก็ยังไม่สบายอยู่ ช่างเถิด”

ฉินยาปั้นคีบกับข้าวที่อยู่ไกลออกไปเล็กน้อยเข้ามาให้ แล้วเอ่ยเสียงเบา “ไทเฮาโปรดอย่าทรงตำหนิว่ากระหม่อมล่วงเกินกฎเลยขอรับ ตามที่กระหม่อมเห็น ในพระทัยของฮ่องเต้ส่วนใหญ่น่าจะทรงเป็นห่วงพระชายา พระองค์เองก็ทรงโปรดปราน อีกทั้งฮ่องเต้ยังเป็นลูกชายแท้ ๆ ของพระองค์ นับดูแล้วมิสนิทชิดเชื้อกว่าอวี้อ๋องหรือขอรับ”